EXSite.pl

Scenariusz filmu napisano na podstawie książki pod tym samym tytułem autorstwa Huntera S. Thompsona - jednego z czołowych pisarzy amerykańskich dwudziestego wieku.
"Dziennik zakrapiany rumem" to historia amerykańskiego dziennikarza - Paula Kempa (Johnny Depp), który, u schyłku lat '50, zmęczony Nowym Jorkiem, postanawia go opuścić i rozpocząć nowy rozdział żywota w San Juan Daily News - dzienniku wydawanym w stolicy Puerto Rico. Z biegiem czasu okazuje się jednak, że to od czego chciał uciec, nie pozostało na ulicach Nowego Jorku. Nie licząc kłopotów z prawem czy utarczek z kolejnymi wydawcami, Kemp ma przede wszystkim problem z samym sobą. Rozterki dotyczące miłości, moralności i nieuchronnej śmierci topi w alkoholowym odrętwieniu. A wszystko to rozgrywa się w gorącym, słonecznym karaibskim klimacie.

"Ja się nie boję Braci Rojek..." Skąd te chełpliwe przechwałki? Wystarczy sięgnąć do leksykonu, aby przekonać się, że tytułowych braci nie było siedmiu, trzech, ani nawet dwóch. Bracia Rojek występowali w jednej jedynej osobie, na dodatek nie imponującej ani posturą, ani muskulaturą, ani choćby srogą miną. Przeciwnie, odznaczali się miłą i sympatyczną powierzchownością łysiejącego inteligenta w okularach, jak na założyciela i naczelnego redaktora "Przekroju" przystało.
W krakowskiej siedzibie tygodnika było więcej osobliwości niż Marian Eile w dwóch naraz braterskich osobach. Na przykład Jan Kamyczek - arbiter elegancji, wykwintnego smaku i dobrych manier. Tylko garstka wtajemniczonych wiedziała, iż owego dżentelmena należy tytułować "łaskawa pani". Wyborowe grono animatorów pisma uświetniał także Fafik - jak najprawdziwszy pies! Poeta, twórca przekrojowego Teatrzyku "Zielona Gęś", pasował do tego niezwykłego towarzystwa jak ulał. Najlepszym dowodem znana fotografia redakcyjnego zespołu, na której Konstanty Ildefons Gałczyński przytula Jana Kamyczka, czyli Janinę Ipohorską, w sposób nader serdeczny, a nawet poufały...
Chociaż od śmierci poety, autora licznych wierszy, poematów, teatrzyków i "Listów z fiołkiem" minęło półwiecze, twórczość Gałczyńskiego nadal fascynuje kolejne generacje odbiorców. Jest nadal żywa wśród czytelników, słuchaczy, widzów. Nadal budzi rozliczne uczucia, od rozbawienia, poprzez zadumę, aż po niepokój, bowiem znakomity liryk nie schlebiał publiczności. Potrafił portretować swoich rodaków wiernie, a owa wierność owocowała często nie hagiograficznym konterfektem, lecz z konieczności - gorzką karykaturą.
Zadumy, uśmiechu i humoru nie zabraknie w spektaklu Olgi Lipińskiej, będącego kompilacją wielu utworów poety. Autorka wykorzystała muzykę Krzysztofa Knittla, z którym współpracowała przy telewizyjnych realizacjach twórczości Gałczyńskiego w latach siedemdziesiątych. Wśród wykonawców, obok mistrzów - Jana Kobuszewskiego i Wiesława Michnikowskiego, wystąpią znakomici, znani także z "Kabaretu" artyści, między innymi Hanna Śleszyńska, Krzysztof Tyniec, Robert Rozmus, Artur Barciś oraz Zbigniew Zamachowski.



Spektakl telewizyjny
Rok produkcji: 2003
Autor: Konstanty Ildefons Gałczyński
Scenariusz: Olga Lipińska
Reżyseria: Olga Lipińska
Muzyka: Krzysztof Knittel
Montaż: Wiesława Liszewska
Obsada aktorska: Jan Kobuszewski, Wiesław Michnikowski, Hanna Śleszyńska, Agnieszka Suchora, Monika Dryl

Pani Z. jest zamożną Żydówką, która jako dziecko wyjechała z Polski po 1956 roku, na fali gomułkowskiej odwilży. Jej mąż, również Żyd, tyle że z Białostocczyzny, zrobił we Francji wielką karierę jako ekonomista. Życie państwa Z. upłynęło więc nie tylko w dostatku, ale i na salonach politycznych, naukowych i finansowych elit. Jedyna córka małżeństwa Z. , Paulina, również zaszła daleko, a mianowicie na stanowisko... generała armii Izraela. Dziś jednak paryskie życie Pani Z. wypełnia głównie samotność. Córka jest daleko, mąż nie żyje, jedyna przyjaciółka Bela to osoba zbyt pospolita, by dopuścić ją do prywatnych sekretów, a podstarzały amant Leo Fish prawi wprawdzie czułe słówka, ale tak naprawdę dybie na majątek. W rezultacie pozbawiona realnego wsparcia Pani Z. nie może sobie poradzić nawet z cieknącym w kuchni kranem. Adela, służąca pochodząca z tej samej wsi, gdzie ukrywał się w czasie wojny pan Z. , zasięga języka wśród tańszych od francuskich polskich hydraulików. Ci jednak są rozchwytywani i nie biorą tak małych zleceń. Na szczęście nie wszyscy. Zadania naprawy kranu podejmuje się Pan R. , emerytowany hydraulik - amator...

Spektakl telewizyjny
Rok produkcji: 2010
Scenariusz: Andrzej Bart
Reżyseria: Andrzej Bart
Zdjęcia: Witold Adamek
Muzyka: Jakub Kapsa, Contemporary Noise Sextet
Montaż: Milenia Fiedler
Obsada aktorska: Ewa Wiśniewska (Pani Z), Janusz Gajos (Pan R), Agnieszka Grochowska (Paulina), Krystyna Tkacz (Bela), Ewa Ziętek (Adela), Leonard Pietraszak (Leo Fish)

„Daily Soup” autorstwa Amanity Muskarii (sióstr Gabrieli i Moniki Muskały) to metaforyczny obraz toksycznej, trzypokoleniowej rodziny. Niezabliźnione rany z przeszłości, lęki, kompleksy i emocjonalne szantaże, samotność i tajemnice tworzą właściwą treść życia codziennego bohaterów sztuki. „Daily Soup” jest swoistym studium polskiej rodziny, miejscami zabawne, ironiczne, groteskowe, ale i tragiczne w swoim wymiarze.

Wybitne role znakomitych aktorów: Danuty Szafarskiej i Janusza Gajosa są wielkim atutem tego spektaklu.

reżyseria: Małgorzata Bogajewska
autor sztuki : Daily Soup - Gabriela i Monika Muskała
Scenografia – Maciej Chojnacki
Muzyka – Paweł Czepułkowski, Michał Litwiniec
Opracowanie muzyczne – Rafał Kowalczyk
Obsada: Halina Skoczyńska (Matka), Janusz Gajos (Ojciec), Anna Grycewicz (Córka), Danuta Szaflarska (Babka)