EXSite.pl

26 stycznia Polska podpisze Anti-Counterfeiting Trade Agreemen (ACTA) jest to międzynarodowe porozumienie dotyczące walki z naruszeniami własności intelektualnej projektowane w ukryciu od 2007 roku. Szczegóły prowadzonych negocjacji były tajne do 22 maja 2008, kiedy to robocza wersja dokumentu pojawiła się w serwisie WikiLeaks. 16 grudnia 2011 Rada Unii Europejskiej przyjęła porozumienie w sprawie ACTA. Przyjęcie ACTA przez Radę UE zostało dokonane w okresie polskiej prezydencji.

ACTA oznacza Anti-Counterfeiting Trade Agreement i ma w teorii za zadanie chronić (?) rynek przed zalewem podrobionych towarów oraz piractwem internetowym oraz wpomaganie i ochronę praw autorskich - czytaj praw największych i najbogatszych na świecie korporacji i koncernów.

Pod tym – jak zawsze – niewinnym plaszczykiem kryje sie jednak ogormne ogranicznie wolnosci działań w sieci, a takze jej cenzura.

Ostatnie ożywienie dyskusji w internecie na temat amerykańskich ustaw SOPA i PIPA pokazało jak wiele może internet i jak ważne dla ludzi jest "poczucie wolnego internetu".

Dlaczego o ACTA porozumieniu zagrażającemu prawom prywatności i wolności słowa nikt nic oficjalnie nie mówi, dlaczego tak ważny dokument oddziałujący w tak inwazyjny sposób na nasze życie nie jest poruszany w szerszym aspekcie medialnie ..?

ACTA w moim mniemaniu jest dokumentem narzucającym Nam amerykański sposób myślenia o własności intelektualnej. ACTA zadziała szkodliwie na innowacyjność w krajach Starego Kontynentu. Innowacje mogą być ryzykowne z punktu widzenia finansowego, a do tego ACTA może ponownie zbudować mury tam, gdzie już osiągnięto kompromis.

ACTA chroni własność intelektualną w sposób agresywny i szkodliwy dla osób trzecich. W akcie często pada słowo „przemysł”, ale o prawach obywateli już się tak dużo nie mówi.

Porozumienie może zaangażować dostawców Internetu w walkę z piractwem, co może zaowocować blokowaniem niektórych usług i monitorowaniem ruchu, a więc ograniczaniem komunikacji i naruszaniem prywatności abonentów.

Tymczasem, mimo licznych apeli organizacji pozarządowych (na przykład Internet Society i Panoptykon) ani polski rząd, ani Parlament Europejski nie wspominają nawet słowem o konsekwencjach podpisania porozumienia.